Snoezelen een continu leerproces (column Aug) (Dutch)

Geschreven door Ilse Achterberg
Beoordeel dit item
(0 stemmen)

Snoezelen; het leren houdt gewoon nooit op!

1

Toen ik begon

In de tijd dat ik begon met snoezelen, kende ik het fenomeen alleen vanuit de zorg voor verstandelijk gehandicapten. Snoezelen was toen een ontspanningsactiviteit. In de snoezelruimte waar ik in begon ( die toen maar 1000 gulden kostte), zag ik al snel vele positieve reacties bij mijn demente ouderen. Laaiend enthousiast stormde ik na afloop de afdeling op om mijn collega's en afdelingshoofd hierover te vertellen.

Snoezelen in een stroomversnelling

In de periode daarna is het snoezelen verder doorontwikkeld, geïntegreerd in de dagelijkse zorg en er was bovendien een nieuwe methodiek in de zorg ontwikkeld.

Het was toen al mijn doel om het snoezelen door te geven aan mijn collega's in het land. Kort daarna toonde ook andere landen interesse en in Nederland kwam het snoezelen echt in een soort vlucht terecht. De gehele omgang met mensen met een handicap kreeg meer en meer belangstelling.

Veel over mijzelf geleerd

Dankzij het snoezelen heb ik veel gekregen en vooral veel geleerd. Het belangrijkste daarbij is dat ik heb leren luisteren en de gevoelens en emoties van mijn bewoners heb leren observeren. Daarbij liep ik ook dikwijls tegen mijn eigen tekortkomingen aan. Voor mij is het persoonlijk een leerproces geweest en dat is het nu nog steeds.

Dagelijks stel ik mij de vraag hoe het komt dat bepaald gedrag van een bewoner mij irriteert. Dit is niet het probleem van de bewoner, maar mijn probleem. Ik moet hier als hulpverlener mee om leren gaan. En dit kan soms heel wat over mijzelf zeggen.

Er wordt meer tegen elkaar gepraat dan naar elkaar geluisterd

Terugkomend op het snoezelen; al jaren kom ik op verschillende congressen dezelfde mensen tegen die iets te vertellen hebben over snoezelen. Iedereen werkt met verschillende doelgroepen. In de filosofie van het snoezelen herkennen we elkaar dan allemaal volledig. Er volgen vaak mooie gesprekken en de ene na de andere mooie ervaring wordt uitgewisseld.

Maar, door de verschillende doelgroepen waar snoezelen bij wordt aangeboden horen ook verschillende methodes en aanbod van materialen. Hier ontstaat dan vaak ineens een miscommunicatie. Op dit punt gebeurt het vaak dat hulpverleners elkaar dan niet meer begrijpen. Iedereen probeert elkaar dan te overtuigen van elkaars manier van snoezelen die dan de beste is. Jammer, want we kunnen allemaal zoveel van elkaar leren.

Dit is ook de reden dat ik op de website dan nu ook voor het eerst een onderverdeling in het snoezelen heb aangebracht:

  1. Snoezelen als ontspanning
  2. Snoezelen als methodiek
  3. Snoezelen als gedragsbeïnvloeding
  4. Snoezelen als medische behandeling.

Jouw doelstelling bepaalt jouw manier van snoezelen

Ik denk dat we op deze manier gezamenlijk het snoezelen nog veel beter kunnen doorontwikkelen en zo meer van elkaar kunnen leren. Afhankelijk van ieders doelstelling kunnen mensen elkaar zo beter begrijpen en helpen. Want snoezelen is inmiddels wel een heel breed begrip geworden.

Zelf leer ik nog iedere dag

In mei heb ik Linda Messbauer uit New York ontmoet. Van haar heb ik bijv. geleerd dat het gebruik van licht effecten en projectie veel meer mogelijkheden in zich heeft als dat ik tot dan toe gebruikt had. Onrustig gedrag kan bijv. met het aanbieden van eveneens onrustige lichteffecten die dan weer geleidelijk aan worden afgebouwd naar rustige effecten, grote en zeer positieve effecten hebben. Deze uitleg is wel wat kort, maar ik had daar persoonlijk nog nooit over nagedacht om de effecten van de snoezelruimte op het zelfde niveau van ervaring van een bewoner te brengen. Zo zie je dat ik ook nu vandaag nog steeds leer van het snoezelen en dat ik het daarom zo belangrijk vind om dit met iedereen op de wereld te delen.

Dus blijf leren, blijf snoezelen en blijf leren van en tijdens het Snoezelen!

Tot de volgende keer

 

 

 

aa Ilse Achterberg

aa Initiatiefnemer van WorldWideSnoezelen.com

Lees 8768 keer